1ο Συμπόσιο Γλυπτικής Χανίων 2026
15 Σεπτεμβρίου – 14 Οκτωβρίου

Τελετή Έναρξης: Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2026 | 19:00
Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας

 Ο Δήμος Χανίων, η Περιφέρεια Κρήτης και το ΜΑΠ – Μουσείο Αντωνίας Παπατζανάκη
παρουσιάζουν το 1ο Συμπόσιο Γλυπτικής Χανίων 2026, εγκαινιάζοντας έναν νέο θεσμό για
την πόλη με επίκεντρο τη σύγχρονη ελληνική δημόσια γλυπτική.

Το Συμπόσιο θα πραγματοποιηθεί από τις 15 Σεπτεμβρίου έως τις 14 Οκτωβρίου 2026, στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας, και θα φιλοξενήσει εμβληματικούς Έλληνες γλύπτες και γλύπτριες της γενιάς του 1930 και του 1940. Κατά τη διάρκεια του Συμποσίου, οι καλλιτέχνες θα δημιουργούν τα έργα τους σε δημόσια θέα, προσφέροντας στους κατοίκους αλλά και στους επισκέπτες της πόλης τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τη διαδικασία γέννησης ενός έργου τέχνης.

Οι καλλιτέχνες, που συμμετέχουν στην πρώτη αυτή διοργάνωση, έχουν διανύσει μακρά και σημαντική πορεία στη γλυπτική, ενώ πολλοί από αυτούς υπηρέτησαν για χρόνια την ανώτατη καλλιτεχνική εκπαίδευση, διδάσκοντας νεότερες γενιές δημιουργών και συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής γλυπτικής. Η γενιά τους συνδέεται με μια ολόκληρη περίοδο της ελληνικής γλυπτικής, από τα μεταπολεμικά μνημειακά έργα έως τη σύγχρονη εμπειρία της γλυπτικής στον δημόσιο χώρο.

Η παρουσία τους στο πρώτο Συμπόσιο αποτελεί, επομένως, μια πράξη αναγνώρισης και τιμής για το έργο και τη συνολική συμβολή τους στην ελληνική καλλιτεχνική ζωή. Παράλληλα, το Συμπόσιο θέλει, μέσα από την πρώτη αυτή διοργάνωση, να αναδείξει τη διαδρομή και την παρακαταθήκη αυτής της γενιάς, πριν η σκυτάλη περάσει στις επόμενες.

Τιμώμενοι καλλιτέχνες:

Κρίς Γιανάκος (Cris Gianakos), 1934 — Καθηγητής, School of Visual Arts, Νέα Υόρκη
Ασπασία Παπαδοπεράκη, 1942 – 2026 — γλύπτρια
Θόδωρος Παπαγιάννης, 1942 — Ομότιμος καθηγητής, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Αθήνα)
Γιάννης Παρμακέλης, 1932 — Ακαδημαϊκός, Ομότιμος καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
Κυριάκος Ρόκος, 1945 — Ομότιμος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Μανόλης Τζομπανάκης, 1943— Πρώην επιμελητής / διδάσκων, Ακαδημία Καλών Τεχνών Ρώμης
Γιώργος Χουλιαράς, 1947 — Ομότιμος καθηγητής, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Αθήνα)

Τα έργα, που θα δημιουργηθούν στο πλαίσιο του 1ου Συμποσίου, θα παραμείνουν μόνιμα στην πόλη, αποτελώντας τον πρώτο πυρήνα του μελλοντικού Πάρκου Γλυπτικής Χανίων, ενός υπαίθριου μουσείου σύγχρονης ελληνικής γλυπτικής. Η συλλογή θα εμπλουτίζεται σταδιακά μέσα από τις επόμενες διοργανώσεις, φιλοξενώντας νεότερες γενιές καλλιτεχνών και δημιουργώντας μια ζωντανή καταγραφή της πορείας της ελληνικής γλυπτικής και μια σημαντική πολιτιστική παρακαταθήκη για την πόλη και τις επόμενες γενιές. Με αυτόν τον τρόπο, το 1ο Συμπόσιο δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο πολιτιστικό γεγονός, αλλά την αφετηρία μιας διαδρομής, που θα εξελίσσεται και θα αποκτά διαρκώς νέο περιεχόμενο.

Το Συμπόσιο θα πλαισιωθεί από παράλληλες πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δράσεις, όπως ομιλίες, ξεναγήσεις και επισκέψεις σχολείων, ενισχύοντας τη συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα της διοργάνωσης. Παράλληλα, η διαδικασία δημιουργίας των έργων και οι δράσεις του Συμποσίου θα καταγράφονται μέσα από φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό, δημιουργώντας ένα τεκμηριωμένο αρχείο της διοργάνωσης και της γέννησης των έργων.

Επιπλέον, η διοργάνωση θα τεκμηριωθεί με δίγλωσση (Ελληνικά – Αγγλικά) έκδοση έντυπου και ηλεκτρονικού καταλόγου, ο οποίος θα περιλαμβάνει κείμενα, φωτογραφικό υλικό και στοιχεία για τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες και το έργο τους.

Στο πλαίσιο του Συμποσίου θα πραγματοποιηθεί επίσης στρογγυλό τραπέζι στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (ΚΑΜ), στις 8 Οκτωβρίου, από τις 19:30 έως τις 21:30, με θέμα

“Δημόσια γλυπτική και αρχιτεκτονικός χώρος. Σύγχρονες αναζητήσεις”. Η συζήτηση θα εστιάσει στη σχέση της σύγχρονης γλυπτικής με την αρχιτεκτονική και το κοινωνικό περιβάλλον, ανοίγοντας έναν ευρύτερο διάλογο για τον ρόλο της στη σύγχρονη πόλη.

Η τελετή λήξης του Συμποσίου θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Κήπο που θα έχουν τοποθετηθεί τα έργα του πρώτου Συμποσίου. Η τελετή θα είναι αφιερωμένη στο έργο της εκλιπούσας Ασπασίας Παπαδοπεράκη, ως φόρος τιμής για τη συμβολή της στη σύγχρονη ελληνική γλυπτική.